Zoals jullie al hebben kunnen lezen had ik dinsdag een knutseldate bij Monique. Even na 10 uur tufte ik in mijn autootje haar kant op. We wonen maar 20 minuten bij elkaar vandaan maar het is een mooie route. Veel rechtuit, maar onderweg is genoeg te zien.
Bij Monique binnen gingen we gelijk richting haar prachtige knutselkamer. Ze had weer iets leuks bedact om te maken. En deze keer niet met inktjes maar met verf:
We begonnen met een notitieboekje te versieren:
Een groot compliment kreeg ik van een mede-blogster die Monique ook goed kent. Ik stuurde een foto van de voorkant van mijn en Monique haar boekje en vroeg of ze kon raden wie welke boekje had gemaakt. En ze zei: de uil is van Monique. Als dat geen compliment is! (of is dit nu wat men bedoeld met 'in het werk van de leerling herkent men de meester?')
Na de heerlijke lunch stond er nog een opdrachtje te wachten: op dezelfde manier als bij het eerste boekje de voorkant van een klein kladblokje versieren:
Onze volgende dat staat al weer in de agenda.








